Leikskólastelpan mín

Það er hálf óraunverulegt, og í rauninni hálf óhuggulegt, hvað tíminn líður hratt.
Litla stelpan mín, sem fæddist fyrir svo stuttu, er að byrja á Laufásborg á morgun. Við kvöddum Leikgarð í dag með smá tár í augunum (þó aðallega ég). Þar hefur hún verið á Bangsakoti í góðu yfirlæti síðasta rúma árið. Hún hændist sérstaklega mikið að tveimur kennurum þar og við eigum svo sannarlega eftir að sakna þeirra. Við taka þó spennandi tímar og ég er ekki í nokkrum vafa um að hún verði heppin með kennara á Laufásborg. Mér finnst líka rosalega spennandi að fá að fylgjast með þroskastökkinu sem líklegast verður við það að komast á svona stóru barna leikskóla.
Mamman er að minnsta kosti að farast úr spenningi að mæta í aðlögun á morgun og mikið vona ég að það gangi allt saman vel.

Ég læt svo fylgja eina mynd með af stóru stelpunni minni með "útskriftarskírteinið" sitt.

Ef hún er ekki það flottasta, þá veit ég ekki hvað!  :)

25 á morgun

Mér finnst svo gaman að eiga afmæli! Ég veit ekki um marga sem eru jafn mikil afmælisbörn og ég. Ég veit ekki af hverju þessi spenningur og tilhlökkun stafar. Ég held þetta tengist því hvað ég er mikil dekurdrottning, það er ansi ljúft að eiga einn dag þar sem maður er miðpunkturinn. Ekki þar fyrir að ég lifi mig alveg jafn mikið inn í það þegar einhver nákominn mér á afmæli. Ég er yfirleitt með með afmælið hans Baldvins t.d. bakvið eyrað. Hugsa hvernig ég geti nú gert daginn hans sem bestan og eftirminnilegastan. Það er held ég bara eitthvað við það að veita einhverjum alla þá ómældu athygli sem kannski venjulega er ekki tími eða tækifæri til.

Vegna þess hversu mér finnst gaman að eiga afmæli vil ég yfirleitt halda upp á það. Í fyrra var ég úti í Stanford á afmælinu mínu. Ég man að þá fórum við upp í Hoover tower og eyddum svo öllum deginum í Palo Alto á röltinu, settumst í garð og á torg og nutum lífsins í sólinni. Það verður fátt um fína drætti hvað viðkemur veðrinu þetta árið er ég hrædd um. (En það er aldrei að vita nema þriðji í afmæli verði haldinn hátíðlegur á sunnudaginn ;) Árið 2012 ætlaði ég að sleppa öllum veisluhöldum, enda dauðþreytt, nýbökuð mamma. En elskulega systir mín og fjölskylda hennar og mamma og pabbi litu nú samt inn í kaffi og köku (komu meira að segja með kökur með sér, svo ég hafði nákvæmlega ekkert fyrir afmælinu...). Þar sem síðustu 2 ár hafa þessvegna ekki innihaldið mikil veisluhöld fannst mér nú eiginlega bráðnauðsynlegt að bjóða a.m.k. þeim nánustu í smá knús. Ég ákvað að halda bara pylsupartý eftir vinnu í dag og er bara ferlega sátt með þá ákvörðun. Finnst eins og helgin hafi lengst við það að gera þetta svona. Svo gaman að fá alla svona eftir vinnu og brjóta þannig upp daginn.

Baldvin stóð sig hrikalega vel í grillinu. Þar sem við erum ekki með aðstöðu til að taka á móti fólki í íbúðinni okkar þá vorum við í samkomusalnum í húsinu. Grillið er hinsvegar staðsett á svölunum okkar og því pínulítið vesen að hlaupa fram og tilbaka með pulsur og brauð. Baldvin leysti verkið þó vel af hendi og var í fínum fíling uppi að grilla með músíkina í botni á meðan allir hinir sátu og spjölluðu saman niðri.

 

Mér finnst ég ansi heppin með hann þennan!



Það er þó engin afmælisveisla án afmælisköku og ég varð þessvegna að skella í smá svoleiðis í gærkvöldi

 

Súkkulaðigrísinn ég var ansi ánægð með þær þessar :)

 



 

Ég er alltaf svo upptekin við allt annað en að taka myndir í svona samkvæmum, því er nú ver og miður.. En mig langar samt að birta þær nokkrar hér.

 

Þessi hjálpaði mömmu sinni að blása á kertið :)

 

Emilía Embla er svo heppin að eiga þónokkuð mörg eldri frændsystkin sem nenna endalaust að sinna henni.

 

Þessi stóri frændi er alltaf sprækur :)

 

 

 

Ég fékk svo margt fínt og fallegt, ég er yfir mig ánægð með daginn, veisluna, gjafirnar og hugulsemina. Fyrst og fremst er ég þó þakklát að eiga svona fína og frábæra fjölskyldu! Takk fyrir mig :)

Á morgun er svo alvöru afmælisdagurinn og mér skilst að betri helmingurinn sé með stífa dagskrá.. ég hlakka til!

 

 

 

 

 

Vahá langt síðan síðast..

Nei, hingað og ekki lengra. Nú hefjast endurlífgunartilraunir á þessari síðu!

"Nú" er kannski ekki alveg rétta orðið því ég er orðin alltof þreytt til að skrifa...

Kvöldið mitt fór í bakstur því ég er jú alveg að verða töttögogfemm!  :)

En ég ætla sko að vera dugleg á næstu dögum. Smelli inn einu laufléttu bloggi annað kvöld.. sjáumst þá!

Illt!!

Mér er illt í höfðinu, mér er illt í augunum, mér er illt í öllum vöðvum sem ég á og þó sérstaklega í herðunum, mér er illt í lófanum eftir að hafa dundrað penna í lófann á mér þegar ég hélt ég væri að setja lokið á, mér er, fjandinn hafi það, illt í sjálfum heilanum og mér er meira að segja svolítið illt í sálinni.

Ástæða allrar þessarar gleði og hamingju eru prófin sem ég er að þreyta þessa dagana. Eitt búið, gekk vel. Annað eftir. Merkilegt hvað þetta er alltaf eins - það er óralangt í frelsið en samt svo alltof stuttur tími til að læra. Nú bíða mín 21 spurning. Ég hef lokið við að rissa upp einhverskonar draug að svari við hverri þeirra en á þó eftir að pússa þær allar og læra þær utanað. Er það gerlegt? Á þremur dögum? Ég á eftir að sjá það gerast... Það vill líka einhvernveginn vera þannig að ég dragi alltaf þær spurningar sem ég vil ekki fá - og nú eru tvær spurningar sem ég vil svo innilega ekki fá. Getur almættið ekki farið að kippa í taumana og verið með mér í liði næst þegar ég vel helv.. miðann?!

Já, þessi próf taka sinn toll. Snúllan mín litla er farin að kveðja mig alltaf með orðunum "mamma, dulle læja". Fjandakornið sem ég sakna hennar allan daginn alla daga. Finnst ég vera að missa af lífinu hennar bara svei mér þá. Henni fer svo mikið fram í þroska á hvejrum einasta degi að það er ótrúlegt!

Ég hef farið í óteljandi próf í gegnum tíðina. Að hugsa sér að ég eigi einungis 6 próf eftir á ævi minni er ANSI ljúft. Ég sé örlitla vonarglætu þarna lengst handan við endi ganganna!

Gefðu klukkustund!

Mig langaði að benda ykkur á söfnunar"herferðina"  Gefðu klukkustund - http://ollieinnhring.hi.is/

Um er að ræða meistaranemendur í ákveðnu fagi í HÍ en fagið hefur það að markmiði að safna peningum fyrir Barnaspítala Hringsins. Þið getið lesið um fagið hér td.: http://www.visir.is/namskeid-i-haskola-islands-i-anda-the-apprentice/article/2014701149973 . Mjög sniðugt finnst mér.

Ég hvet ykkur til að vera með. Klukkustund er nú ekki mikið!

Tvennt sem ég mæli með!

Unga daman mín hefur ekki orðið lasin síðan hún byrjaði á leikskólanum eftir áramót. Foreldrunum til mikillar gleði! Fyrir jól varð hún veik nánast vikulega og það var orðið ansi erfitt - bæði upp á skóla og vinnu hjá okkur.
Í dag, þegar ég var komin heim úr skólanum, og nýsest við lærdóminn er hringt í mig frá leikskólanum og þá var sú stutta búin að vera óhuggandi í 3 korter. Ekkert hafði gerst, hún var ekkert heit, bara eitthvað illa fyrir kölluð. Mamman auðvitað þaut af stað og náði í prinsessuna sem var ofsalega kát þegar ég mætti á svæðið og vildi sko ekkert vera að fara heim. Bara leika með mömmu á leikskólanum. Við stoppuðum svolitla stund og komumst svo með herkjum út í garðinn að leika og töltum svo heim. Ofsalega gott að geta eytt dýrmætum tíma með henni enda hef ég lítið getað verið við seinustu daga/vikur. Við ákváðum að baka, fyrst við vorum nú á annað borð heima. Við prófuðum að baka döðlu og bananabrauðið sem MartaSmarta setti á smartlandið í dag  Við settum það í sparibúning með mjöööög miklu súkkulaði ofaná (ég fylgdi nú samt bara magninu í uppskriftinni, eins og þið sjáið er allt fljótandi en þetta er bara ca helmingurinn af því varð úr!)

 http://www.mbl.is/smartland/matur/2014/02/12/bananakaka_med_dodlum_og_sukkuladikremi/

Okei, ég viðurkenni það að þetta lítur ekkert brjálæðislega girnilega út hahaha. Það leit mun betur út áður en ég baðaði það í súkkulaðinu, lofa! 

En þetta var mjög gott og ég ætla klárlega að gera þetta einhverntíma aftur og þá hversdags og sleppa súkkulaðinu. En þegar litla daman hefur átt erfiðan dag og mamman hefur átt erfiðar vikur er margt leyfilegt í þessum efnum.

Þessari fannst þetta sko ekki leiðilegt!

Hitt sem ég vildi mæla með - The Following. Búin að heyra mikið gott um þá þætti en einhvernveginn gleymdum við alltaf að tékka á þeim... Þar til í gær og herregud! Mér finnst pilotar sjaldnast neitt voðalega skemmtilegir þar sem það fer svo mikið púður í að kynna persónurnar og margir þættir lalla hægt af stað. En vá hvað ég er spennt yfir þessum! 

Ef þið eruð ekki búin að því nú þegar þá mæli ég með þeim (allavegana enn sem komið er)

Heyrumst!

Satay-kjúklingasalat

Í kvöld var þessi dásemd í matinn á mínu heimili:

Ég hefði eflaust getað tekið mun betri mynd hefði ég ekki verið að drífa mig svona mikið að komast í að borða! M-m-mmm..

Þegar ég var lítil var ég síður en svo hrifin af salötum, sama hvert innihaldið var. Eftir að ég komst til vits og ára (ja, allavega ára) kann ég mun betur að meta þau og hef oftar en ekki salöt í kvöldmatinn. Það er svo agalega létt og ljúffengt í maga!

Ég hef nokkrum sinnum áður gert satay-kjúklingasalat en þó aldrei jafn djúsí og þetta hér.

Í botninn fer spínat (einn bakki úr Bónus)

Næst kemur svo kúskús (án bragðs). Ég notaði tæpan bolla af kúskús og sauð það með hálfum grænmetistening.

Svo er það kjúklingurinn. 3 kjúklingabringur skornar í bita, saltaðar og pipraðar og steiktar á pönnu og einni krukku af satay sósu hellt yfir og það látið krauma í smá. 

Því næst kom grænmeti í bitum, 1 gul paprika, 8 konfekttómatar, 4 lítil avocado, hálfur rauðlaukur. 

Yfir herlegheitin stráði ég svo fetaostbitum og muldu nachosi.

Einfalt, hollt, ljúffengt og létt í maga - Ég veit ekki hversu mikið meira maður getur beðið um.